Mówimy tu zaledwie o czterech klubach od czasu powołania do życia PLK:
Śląsk Wrocław (5 tytułów w latach 1998-2002)
Prokom Trefl Sopot / Asecco Gdynia (9 tytułów w latach 2004-2012)
Stelmet Zastal Zielona Góra (3 tytuły w latach 2015-2017)
Anwil Włocławek (2 tytuły w latach 2018-19)
Bardzo zacne grono!
O sile warszawskich „Zielonych Kanonierów” nie decydował jeden zawodnik, lecz szeroka rotacja, świetnie dobrani zagraniczni zadaniowcy, doświadczeni reprezentanci Polski i młodzi gracze, którzy wnosili do zespołu energię. Trener Heiko Rannula z pomocą dyrektora sportowego Aarona Cela stworzył zespół, w którym każdy element pasował do siebie.
Kto był kim w jego mistrzowskiej układance? Oto sylwetki wszystkich zawodników, którzy sięgnęli z Legią po drugie kolejne złoto.
Andrzej Pluta
Jeżeli ktoś był twarzą mistrzowskiej Legii, to właśnie on. Już w poprzednim sezonie udowodnił wszystkim jaka jest jego wartość. W tym pokazał, że może być liderem ofensywy i jest w stanie brać odpowiedzialność za najważniejsze rzuty. W całym sezonie udowodnił też, że należy do ścisłej czołówki polskich koszykarzy, zgarniając nagrodę MVP PLK. Jego solidna gra w fazie playoff, w tym świetne półfinały z Dzikami Warszawa, doprowadziły Legię do finału, w którym Andrzej jako ich najlepszy zawodnik zgarnął jeszcze drugą statuetkę MVP.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 12,8 pkt
- 6,4 as
- 2,1 zb
- 28,7 min
Statystyki z playoff:
- 14,6 pkt
- 2,1 zb
- 5,7 as
Dominic Brewton III
Najlepszy strzelec zespołu w sezonie regularnym. Dołączył do Legii w styczniu, godząc się na bycie trzecim obrońcą w rotacji. Amerykanin dostarczał punkty i był zawodnikiem, który potrafił przejąć niemal każdy mecz serią indywidualnych akcji. W półfinałach zdobywał średnio 19 pkt na mecz, a w finałach rozegrał świetny mecz nr 5, zdobywając 21. Jego wszechstronność sprawiała, że rywale mieli ogromne problemy z zatrzymaniem go zarówno na obwodzie, jak i przy wjazdach na kosz.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 14,8 pkt
- 3,4 as
- 4,4 zb
Statystyki z playoff:
- 14,6 pkt
- 3,4 as
- 3,6 zb
Jayvon Graves
Silny fizycznie obwodowy był jednym z najbardziej kompletnych zawodników w całej PLK. Nie tylko zdobywał punkty, ale także zbierał piłki i kreował grę partnerów. W wielu meczach pełnił rolę cichego bohatera, tak samo i w meczach playoff, gdzie swoim defensywnym uporem utrudniał grę rywalom, a jego efektowne akcje, czy bardzo dobra gra w meczu nr 1 finału zapadną w pamięci kibiców Legii na dłużej.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 13,4 pkt
- 4,8 zb
- 3,4 as
Statystyki z playoff:
- 11.7 pkt
- 6.4 zb
- 3.1 as
Carl Ponsar
Francuz na początku sezonu był jednym z najbardziej niedocenianych zawodników drużyny, podpisując kolejne krótkoterminowe umowy, ale jego ciężka praca dała mu ostatecznie miejsce w pierwszej piątce, Grał twardo po obu stronach parkietu, a jego uniwersalność oraz atletyzm pozwalał trenerowi na wiele wariantów taktycznych. Swoim rzutem wiele razy uratował Legię w trudnych sytuacjach. W finałach był jednym z najskuteczniejszych zawodników drużyny.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 10,2 pkt
- 5,6 zb
- 2 as
Statystyki z playoff:
- 12,7 pkt
- 6,8 zb
- 1,4 as
- 50,8% rzutów z gry
Race Thompson
Do Legii przyszedł jako solidny zawodnik podkoszowy, który miał zostać filarem zespołu. W trakcie sezonu stał się niezwykle ważnym zadaniowcem, dzieląc rolę pierwszopiątkowego podkoszowego z Shanem Hunterem. Jego atletyzm i waleczność były bezcenne, szczególnie w meczach przeciwko najbardziej fizycznym przeciwnikom. Thompson poprawił także znacznie swój rzut za 3 punkty, trafiając w tym sezonie na skuteczności 42%.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 12,4 pkt
- 6,3 zb
- 42% rzutów za 3 punkty
Statystyki z playoff:
- 9,2 pkt
- 5,5 zb
- 1,2 blk
Shane Hunter
Amerykański podkoszowy wypożyczony z euroligowego Maccabi Tel Awiw miał wraz z Thompsonem decydować o sile formacji podkoszowych zawodników Legii. Wykonywał ogrom pracy pod koszem, której nie zawsze widać w statystykach. Bronił obręczy, walczył o zbiórki i zapewniał drużynie mnóstwo energię. W najważniejszych momentach sezonu był bardzo stabilnym punktem rotacji. Nie rzucał wielu punktów, za to swoją pracą ułatwiał ich zdobywanie kolegom z drużyny.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 9,2 pkt
- 5,0 zb
- 1,3 blk
Statystyki z playoff:
- 8,6 pkt
- 5,2 zb
- 60% z gry, 50% za 3 punkty
Michał Kolenda
Kapitan zespołu z Warszawy nie miał statystycznie wybitnego sezonu, ale jego doświadczenie i umiejętność podejmowania właściwych decyzji wielokrotnie pomagały Legii. Był jednym z liderów szatni i ważnym ogniwem defensywy, a jego częste trafienia za 3 punkty z rogu powodowały wybuchy ogromnych emocji w hali OSIR Bemowo.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 9,1 pkt
- 3,3 zb
- 40% za 3 punkty
Statystyki z playoff:
- 7,3 pkt
- 2,7 zb
- 51% z gry
Ojārs Siliņš
Łotysz fizycznie znajduje się już bliżej końca kariery niż jej początku, ale wniósł do zespołu wiele doświadczenie z europejskich parkietów. Kiedy Legia potrzebowała spokoju i boiskowej inteligencji, właśnie Siliņš dostarczał te elementy. Jego świetny atrybut – rzut za 3 punkty – wiele razy podnosił drużynę na duchu.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 7,6 pkt
- 1,9 zb
- 90% z rzutów osobistych
Statystyki z playoff:
- 6,8 pkt
- 2,3 zb
- 0,5 as
Matthias Tass
Estoński środkowy miał pełnić ważną rolę w rotacji podkoszowej, jednak przez kontuzje zagrał jedynie 10 spotkań w sezonie regularnym i zaledwie 6 w fazie posezonowej. Kilka razy zapewnił jakościowe minuty, dobrze zastawiał i potrafił wykorzystać swoje warunki fizyczne, ale ogólnie na pewno był jednak lekkim rozczarowaniem.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 5,2 pkt
- 4,1 zb
- 1,5 as
Statystyki z playoff:
- 2,5 pkt
- 1,7 zb
- 13,7 min na mecz
Maksymilian Wilczek
Młody skrzydłowy wykorzystywał każdą szansę otrzymaną od sztabu szkoleniowego. Odważnie bronił rywali, nie bał się rzucać oraz grał bardzo fizycznie. Pomimo że nie był pierwszoplanową postacią, wnosił do zespołu wiele energii i świeżości.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 4,3 pkt
- 2,3 zb
- 1,0 prz
Statystyki z playoff:
- 3,4 pkt
- 1,2 zb
- 50% z gry
Wojciech Tomaszewski
Jeden z rezerwowych zadaniowców mistrzowskiej Legii. Przyszedł do Legii po solidnym sezonie w zespole z Torunia i przyjął rolę zawodnika z ławki. Kiedy już pojawiał się na parkiecie, wykonywał swoją pracę bez zbędnego rozgłosu.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 4,2 pkt
- 2,0 zb
- 1 prz
Statystyki z playoff:
- 1,2 pkt
- 1,8 zb
- 0,5 as
W tym sezonie szansę gry w zespole mistrza Polski dostali także najlepsi zawodnicy Akademii koszykówki Legii Warszawa z rocznika U19. Dzięki temu mają na koncie dwa Mistrzostwa Polski – jedno w swojej kategorii wiekowej oraz drugie zdobyte z seniorską drużyną.
Błażej Czapla
Jeden z młodych zawodników rozwijających się w cieniu gwiazd. Zdobywał cenne doświadczenie treningowe i meczowe, starał się wykorzystywać jak najlepiej minuty, które otrzymywał od trenera.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 2,2 pkt
- 1,3 as
- 80% z rzutów wolnych
Julian Dąbrowski
Młody podkoszowy, który już drugi sezon zbiera doświadczenia na poziomie PLK. Jego rozwój może okazać się bardzo ważny dla przyszłości klubu, który chce stawiać także na młodych zawodników.
Statystyki z sezonu zasadniczego:
- 0,8 pkt
- 0,5 zb
- 50% z gry
Wojciech Jasiewicz
Kolejny z przedstawicieli młodego pokolenia Legii. Każda minuta spędzona na parkiecie była dla niego niezwykle ważna i wartościowa, a dla klubu szansą na inwestycję w przyszłość.
Statystyki z playoff:
- 0,7 pkt
- 0,3 zb
Dawid Niedziałkowski
Młody podkoszowy dawał wsparcie na treningach i wykorzystywał szanse pojawiające się w trakcie sezonu.
Statystyki:
- 1,0 pkt
- 0,8 zb
Trener: Heiko Rannula
Architekt mistrzostwa. Estoński szkoleniowiec stworzył we współpracy z dyrektorem sportowym Aaronem Celem zespół, który nie opierał się na jednym liderze. Każdego wieczoru ciężar odpowiedzialności mógł brać na siebie inny gracz. To właśnie głębia składu, świetna atmosfera i konsekwencja taktyczna sprawiły, że Legia zakończyła sezon 2025/2026, wygrywając finał playoff po raz drugi z rzędu.
