Środowi rywale Śląska to zespół środka tabeli tureckiej BSL – przynajmniej na początku tego sezonu. Po pięciu kolejkach mają bilans 2-3, podobny jak kilka innych zespołów w okolicach ósmej pozycji. Klub z Bursy rzadziej przegrywa w EuroCup – pierwszą porażkę zanotował przed tygodniem w Neapolu. Wcześniejsze mecze z Chemnitz, Bourg i Buducnostią kończyły się zwycięstwami Turków.
Patrząc historycznie, Tofas to organizacja dość zasłużona dla tureckiej koszykówki: dwukrotny mistrz kraju (1999 i 2000), uczestnik Euroligi na przełomie wieków oraz etatowy reprezentant Turcji na arenie międzynarodowej, który do EuroCup wraca po kilku latach gry w pucharach fibowskich. W rozgrywkach spod znaku FIBA Tofas osiągał ćwierćfinał (zarówno w Lidze Mistrzów, jak i w FIBA Europe Cup). Po 10. miejscu i braku playoffów ligi tureckiej w sezonie 2025/26 klub przystąpił do rozgrywek organizowanych przez Euroligę.
W międzyczasie w maju trenerem Tofasu został 54-letni Massimo Canciellieri, który w pucharach prowadził wcześniej samodzielnie Limoges, Strasbourg, PAOK czy Trento. Włoch latem zebrał w Bursie ciekawą i wyrównaną grupę zawodników, którą cechuje jednak dość kompaktowa rotacja. W rozgrywkach EuroCup role rozdzielone są dość wyraźnie na dziewięciu graczy.
Na dwóch pozycjach obwodowych większość minut wypełnia trzech Amerykanów: Bryce Jones (PG, 183/32), Shavar Reynolds (G, 188/28) i Zach Nutall (G, 191/27). Z tej trójki najwięcej uwagi przeciwnicy Tofasu muszą zwrócić na Jonesa, notującego świetny początek sezonu. Były król strzelców, król asyst i król przechwytów Ligi Adriatyckiej jest trzecim najlepszym strzelcem EuroCup po dotychczasowych meczach. Podczas gdy Jonesowi bliżej do profilu rozgrywającego, Reynolds i Nutall to bardziej typ combo-guardów. Jones grał w zeszłym sezonie na poziomie EuroCup w Arisie (notował 28 pkt w meczu przeciwko Śląskowi w Salonikach), Reynolds w London Lions – również w EuroCup, a Nutall ostatnie sezony spędził w Chinach. W pucharach epizodycznie, a w lidze tureckiej częściej, gra dziesiąty w rotacji Efe Postel (PG, 191/20) – młody obwodowy posiadający paszport Turcji i Holandii.
Ciekawie wygląda w Tofasie podział ról na pozycjach 3 i 4. Jako silny skrzydłowy mogą grać zawodnicy lokalni – Yigitcan Saybir (PF, 208/27) i Sadik Kabaca (PF, 208/26) – reprezentanci swojego kraju, przy czym Saybir częściej należy do grupy „pierwszego wyboru” w tureckiej kadrze. To zresztą były zawodnik euroligowego Efesu. Nie wiadomo jednak, czy zagra w środowym meczu, bo dwa tygodnie temu nabawił się kontuzji palca u stopy i opuścił ostatni mecz ligowy i pucharowe starcie z Napoli. Na pozycji nr 3 częściej w Tofasie oglądamy Amerykanów – Gabe’a Browna (SF, 201/26) – byłego gracza Strasbourga, oraz Tre’Shawna Thurmana (F, 201/31) – zawodnika Eroksporu w poprzednim sezonie i litewskich Wolves w dwóch poprzedzających go. Amerykanie z pozycji nr 3 (Thurman może grać również jako silny skrzydłowy) nie należą jednak do wiodących postaci swojej drużyny.
Pozycja środkowego w Tofasie obsadzona jest przez amerykański duet: Jamuni McNeace (C, 208/30) – Terrell Carter (C, 208/30). Równolatkowie, jak wszyscy obcokrajowcy, do Tofasu trafili przed tym sezonem – McNeace z Cholet i Ligi Mistrzów, Carter z Parmy w lidze VTB. Co ciekawe, obaj są dość klasycznymi centrami – nie rzucają za trzy, dobrze bronią, ich mocną stroną jest walka na tablicach.
Absolutną gwiazdą początku sezonu w Tofasie jest Jones – jak pisaliśmy kilka akapitów wyżej – jeden z najlepszych strzelców EuroCup (20 pkt. na mecz w pucharach, do tego śr. 12 pkt. w lidze), odpowiedzialny również za kreowanie gry i rozdający po ok. 5 as. na mecz w obu rozgrywkach. Pozostali podstawowi zawodnicy – sześciu Amerykanów i dwóch reprezentantów Turcji – mogą w każdym meczu rzucić po kilka lub kilkanaście punktów. Dwucyfrowe średnie notują w EuroCup Nutall (śr. 14), Reynolds (13) i Saybir (10), a w lidze tureckiej Brown (11), Reynolds (10) i Saybir (14).
Warto również zwrócić uwagę na wskaźniki defensywne drużyny. Tofas to 6. obrona ligi tureckiej i 8. EuroCup pod względem liczby punktów traconych w przeliczeniu na posiadania. Drużyny trenera Canciellieriego słyną z efektywności właśnie po tej stronie parkietu. W czterech meczach pucharowych rywale Tofasu mieli ogromne problemy ze zdobywaniem punktów blisko kosza, trafiali za to aż 11 trójek na mecz z niezłą skutecznością (prawie 35 proc.). Zaledwie 17 celnych rzutów za dwa na mecz rywali (i tylko 46 proc. ich skuteczności) oraz druga największa liczba bloków w EuroCup (10 Cartera i 4 McNeace’a) pokazują, gdzie leżą atuty tureckiego zespołu.
Śląsk Wrocław po miesiącu gry EuroCup jest w gronie czterech zespołów grupy C z bilansem 1-3. Ewentualne zwycięstwo z Tofasem – rozpatrywane na pewno w kategoriach sporej niespodzianki – pozwoliłoby zachować kontakt z górną częścią ośmiozespołowej tabeli.
Transmisję meczu zaplanowano w kanałach Polsat Sport 3 i Polsat Sport Extra 4 od godz. 18:25.
