Wspomniany Torwar nie jest szczególnie szczęśliwym obiektem dla zespołu mistrzów Polski. Potwierdziło się to także w ostatni weekend, kiedy w derbowym pojedynku Dziki zafundowały drużynie trenera Heiko Rannuli naprawdę zimny prysznic (77:92). Zimny prysznic – i to nie jeden! – zaliczyli jednak w tym sezonie także gracze ze Stambułu. Porażka 76:96 w pierwszej kolejce Ligi Mistrzów z Ciboną wywróciła hierarchię tabeli do góry nogami, a ligowe porażki z Karsiyaką, Bursasporem i Besiktasem sprawiły, że Galatasaray rozpoczęło sezon tureckiej BSL od bilansu 1-3.
Te wyniki posadą w klubie ćwierćfinalisty poprzedniego sezonu ligi tureckiej i w ostatnich latach etatowego uczestnika Ligi Mistrzów FIBA (finalista 2025) przypłacił charyzmatyczny włoski trener Gianmarco Pozzecco. Jego następcą kilkanaście dni temu został 40-letni Manuchar Markoishvili. Gruzin w przeszłości był m.in. tymczasowym szkoleniowcem euroligowego Monaco. Zwycięstwa ligowe z Bandirmą i Denizli (102:68 i 87:74) oraz pucharowe ze Strasbourgiem (83:77) świadczą o tym, że zespół wraca na lepsze tory.
Nie bez znaczenia jest tu wzmocnienie składu i podpis Amerykanina KJ Simpsona (G, 185/24). Były gracz NBA – Charlotte i Denver, łącznie 56 meczów w latach 2024-2026, z rekordami kariery na poziomie 18 pkt., 9 zb. i 9 as. – dobrze wkomponował się w nową drużynę, będąc jednym z najlepszych graczy na boisku w pucharowym meczu przeciwko Francuzom. Amerykanin w zespole zastąpił kontuzjowanego Nikolę Ivanovicia (G, 190/32), który ma pauzować do początku grudnia. Oprócz Simpsona wiodącymi postaciami na obwodzie Galaty są reprezentanci: Słowenii Aleksej Nikolić (PG, 191/31) i Turcji Sehmus Hazer (G, 192/27). W przeszłości obaj grali w Eurolidze – Nikolić w Bambergu, Hazer w Fenerbahce i Efesie. Obaj są też etatowymi kadrowiczami – Nikolić to mistrz Europy z 2017, Hazer jest aktualnym wicemistrzem naszego kontynentu z poprzedniego turnieju. Obwód uzupełniają doświadczeni lokalni gracze: Can Korkmaz (PG, 187/34) i kapitan Bugrahan Tuncer (G, 194/33).
Na pozycji niskiego skrzydłowego zobaczymy zapewne Kanadyjczyka Dyshawna Pierre’a (SF, 198/33) i Amerykanina Jerome’a Robinsona (G/F, 197/29). Obaj mają imponujące CV. Pierre to mistrz Euroligi z Fenerbahce sprzed dwóch sezonów i wieloletni gracz jednego z dwóch eksportowych klubów ze Stambułu. Robinson to z kolei były gracz NBA z niemałym doświadczeniem za oceanem – 135 meczów (Clippers, Wizards, Warriors w latach 2018-2024), udziałem w playoffach 2019 i rekordami kariery na poziomie 21 pkt., 9 zb., 7 as. W Galatasaray Robinson gra drugi sezon, a z USA przeniósł się najpierw do Saint-Quentin w lidze francuskiej.
Pozycje nr 4 i 5 nieco zacierają się w Galatasaray. Co prawda klasycznym centrem jest ogromny Oumar Ballo (C, 213/24) – reprezentant Mali wypożyczony z euroligowej Valencii, ale już Alen Smailagić (F/C, 208/26) i Chimezie Metu (F/C, 208/29) z powodzeniem mogą grać obok siebie, łącząc pozycje silnego skrzydłowego i środkowego. Serb nie zawojował NBA (29 meczów dla Golden State w sezonach 2019/20 i 2020/21), ale po powrocie do Europy częściej grał w Eurolidze (Partizan, Żalgiris, Virtus) niż na poziomie Ligi Mistrzów. Metu to z kolei reprezentant Nigerii ze znacznie większym doświadczeniem w NBA – 260 meczów w latach 2018-2024 (dla San Antonio, Sacramento, Phoenix i Detroit) z rekordami 23 pkt. i 19 zb. W Europie Nigeryjczyk gra trzeci sezon, poprzednie spędził w Barcelonie w Eurolidze i na Kanarach w Lidze Mistrzów, będąc jednak poza pucharową rotacją drużyny. Skład uzupełnia jeszcze Turek Berkan Durmaz (PF, 206/29), Belg Vrenz Bleijenbergh (F, 208/26) nie gra natomiast od początku sezonu.
Warto podkreślić, że poza Bleijenberghiem i kontuzjowanym Ivanoviciem, Galatasaray ma gotowych do gry siedmiu obcokrajowców: Simpson, Nikolić, Pierre, Robinson, Metu, Ballo, Smailagić – dokładnie tylu, na ile pozwalają przepisy FIBA.
Na przestrzeni całego sezonu w zespole wyróżniają się przede wszystkim Smailagić – śr. 13 pkt. w lidze oraz 14 pkt. i 6 zb. w BCL, Hazer – odpowiednio 12 i 8 pkt. na mecz, do tego śr. ponad 3 as., a także Metu – śr. 11 pkt. i ok. 5-6 zb. na obu frontach. W ostatnim ligowym meczu liderem punktowym zespołu był Smailagić (20 pkt.), ale tydzień wcześniej w łatwo wygranym meczu z Bordo błysnął głęboki rezerwowy Durmaz (18 pkt.). Galatasaray ma na tyle szeroką i jakościową ławkę rezerwowych, że trudno nastawiać się tu na jednego czy dwóch liderów.
Mecze Legii z Galatasaray – środowy na Torwarze i za dwa tygodnie w Sinan Erdem Dome – to z pewnością duże wyzwanie dla mistrza Polski. Niekoniecznie jednak muszą to być mecze, których wyniki przesądzą o dalszych losach Legii. Zwycięstwo Warszawian w Zagrzebiu przed dwoma tygodniami sprawia, że w kontekście awansu do rundy play-in z ciekawością będziemy śledzić wyniki sąsiedniego dwumeczu – mistrza Chorwacji ze Strasbourgiem. Bez względu na wyniki drużyny Heiko Rannuli z Turkami, porażki Cibony powinny być rezultatami pożądanymi przez legionistów.
Środowy mecz na Torwarze transmitować będzie TVP – od godz. 17:50 w TVP Sport, a także za pośrednictwem swoich platform internetowych.
