Neptunas wrócił na europejskie salony przed rokiem, a na poziomie Ligi Mistrzów czy EuroCup nie oglądaliśmy tego klubu przez dobrych kilka lat. Były dwukrotny wicemistrz Litwy, a w poprzednim sezonie brązowy medalista lokalnych rozgrywek, w sezonie 2025/26 EuroCup godnie reprezentował ligę litewską w wymagającym towarzystwie. Siedem zwycięstw zespołu, który na tle innych ekip EuroCup nazwalibyśmy „niskobudżetowym”, to był naprawdę dobry wynik.
Zespoły z Wrocławia i Kłajpedy podzieliły się w poprzednim sezonie wygranymi. Na otwarcie sezonu w Hali Stulecia lepsi byli Wrocławianie (95:85). W rewanżu zwycięstwo Litwinów 103:87 było zimnym prysznicem dla podopiecznych Ainarsa Bagatskisa.
W tym sezonie Neptunas nie nawiązuje jednak do świetnych wyników sprzed roku. Nie ma szalejących na obwodzie Arnasa Velicki (wylądował w Australii) i Rihardsa Lomazsa (obecnie zawodnika Cedevity Olimpiji), z kolei Zane Waterman trafił do Dzików Warszawa. Zespoły z Wrocławia i Kłajpedy mają ten sam bilans w grupie C rozgrywek EuroCup: 1-5. Jeśli w którymś z klubów tli się jeszcze nadzieja na walkę o przebicie się do czołowej czwórkę – obecnie zamyka ją Buducnost z bilansem 3-3 – wtorkowy mecz jest ostatnim dzwonkiem.
Neptunas nie najlepiej stoi również w tabeli litewskiej LKL, gdzie po dziewięciu kolejkach ma bilans 5-4. Trzeba jednak zauważyć że trzy z czterech ligowych porażek drużyna trenera Gediminasa Petrauskasa poniosła z faworytami do medali – euroligowym Żaligirisem i eurcupowymi Rytas i Lietkabelis. Być może 1-5 i 5-4 są po prostu pucharowym i ligowym bilansem na miarę składu, a nie rozczarowaniem?
Wspominanych Velickę i Lomazsa – gwarantów asyst i punktów na pozycjach 1 i 2 – zastąpili świetnie znani w Polsce Elvar Fridriksson (PG, 182/32) i Yannick Franke (G/F, 196/30). Reprezentant Islandii w poprzednim sezonie miał być następcą Kamila Łączyńskiego w Anwilu, a reprezentant Holandii grał w PLK w sezonach 2020/21 i 2021/22 – w Lublinie i Sopocie. Dla obu obecne rozgrywki to zresztą powroty na Litwę po kilku latach gry w różnych zakątkach Europy. W Neptunasie jest jeszcze jeden gracz z przeszłością w PLK, nieco niepozorny skrzydłowy Arki Gdynia z zeszłego sezonu – Einaras Tubutis (F, 208/28), specjalista od zbiórek, bloków i trzypunktowych trafień. W przeciwieństwie do Elvara i Franke, Tubutis w Neptunasie pełni rolę rezerwowego, choć najczęściej jednego z pierwszych pojawiających się na parkiecie.
Trzech pozostałych graczy pierwszej piątki – na pozycjach 3, 4 i 5 – to kolejno Estończyk Henri Drell (F, 205/26) oraz Litwini Donatas Tarolis (PF, 205/32) i Martynas Echodas (C, 206/29). Reprezentanci Litwy to bardzo doświadczeni gracze. Tarolis gra w Kłajpedzie drugi sezon, wcześniej był w Oradei, Buducnosti, Cluj czy Lietkabelis, wymieniając tylko te jego poprzednie kluby, które uczestniczyły w europejskich pucharach. Echodas dołączył do Neptunasa przed tym sezonem. W poprzednim był w Rytas (gdzie spędził zresztą większość kariery), a w poważnych pucharach grał także dla Alby Berlin, tureckiej Manisy czy też klubu z Wenecji. Drell to z kolei niespełniony estoński talent, którego kariera zapowiadała się znacznie lepiej, niż potoczyła. Spędzone (a może stracone?) 4 lata w G League ostatecznie przełożyły się na zaledwie 4 występy w NBA dla Chicago (sezon 2023/24) i angaż w ACB w Joventucie, gdzie okazało się, że liga hiszpańska to też za wysokie progi dla estońskiego skrzydłowego.
O ile pierwsza piątka Neptunasa wygląda na bardzo doświadczoną i – może poza Drellem – ograną w pucharach grupę koszykarzy, o tyle kłopoty drużyny z Kłajpedy zaczynają się na ławce. Poza Tubutisem w roli rezerwowych występują Kristupas Zemaitis (PG, 192/30), kapitan drużyny Mindaugas Girdziunas (G, 188/37), wracający po kontuzji Arnas Berucka (G/F, 196/29) i Lukas Kreismontas (F, 201/25). W dalszej lub bliższej przeszłości Zemaitis, Girdziunas i Berucka byli reprezentantami Litwy, ale nie są to gracze tego pokroju co zawodnicy pierwszopiątkowi.
Warto też wspomnieć, że Neptunas nie ma w składzie drugiego klasycznego centra, a w tej roli Echodasa wyręcza najczęściej Tarolis. Do niedawna w klubie był Amerykanin Raymond Somerville (C, 211/26), ale został wypożyczony do słowackiej Prievidzy. Dla absolwenta uczelni Delaware przeskok z macedońskiego TFT Skopje do ligi litewskiej i EuroCupu okazał się zbyt duży. Potencjalna luka pod koszami w litewskim klubie na pewno nie zmartwi Wrocławian, którzy wobec pożegnania Isaiha Moore’a i urazu Johna Egbunu mają niedostatki centymetrów i podkoszowej siły.
Problemem Neptunasa na poziomie EuroCup jest również obrona. Wskaźniki zaawansowane pokazują prawie 123 punkty tracone na 100 posiadań (o ponad 6 więcej niż Śląsk) co daje im 30. lokatę wśród 32 uczestników rozgrywek. Wskaźniki ofensywne – 112 punktów zdobywanych na 100 posiadań, ponad 8 trójek na mecz trafianych z 34-proc. skutecznością – w większości plasują Neptunasa w środku stawki. Statystyki z ligi litewskiej potwierdzają te obserwacje. Rywal Śląska to dopiero siódma obrona w 10-zespołowej stawce. To wskaźnik mocno rozczarowujący.
Przechodząc do liderów, w Neptunasie – jak w wielu klubach – pierwszopiątkowi gracze na pozycjach 1 i 2 są wiodącymi postaciami w ataku. Franke w lidze notuje śr. 16 pkt. (43 proc. za trzy), Elvar 13 pkt. i 5 as. W pucharach statystyki są bardzo podobne – Holender ma średnią 16 pkt. (aż 47 proc. za trzy), Islandczyk 13 pkt. i 6 as. Trzecią opcją ataku w Neptunasie jest Drell – śr. 11 pkt. w LKL i 15 w EuroCup. Tubutis i Echodas, w zależności od rozgrywek, zbierają po 6-7 piłek z tablic. Warto odnotować też, że były gracz Arki ze średnią 1.7 jest jednym z najlepiej blokujących graczy EuroCup.
Ostatni mecz przed rundą rewanżową rozgrywek EuroCup dla jednej bądź drugiej ekipy może być ostatnim pozwalającym zachować kontakt z czołówką, lub przynajmniej ze środkową częścią stawki w tabeli grupy C.
Mecz rozgrywany w nowoczesnej, ponad sześciotysięcznej hali Svyturys Arena pokaże od godz. 17:55 Polsat na kanałach Polsat Sport 2 i Polsat Sport Extra 4.
